De ene week is de kritische blik positief en de andere week weer een stuk minder. Dit houdt in dat het spel van FC Twente af en toe nog te wensen over laat.

Tegen Sparta en in minder mate tegen Roda JC kon ik nog schrijven dat FC Twente met grote inzet speelde en er voldoende kansen werden gecreëerd. Dit was in de wedstrijden hiervoor tegen FC Utrecht en Groningen niet het geval.

Afgelopen wedstrijd tegen Heracles was het allemaal weer matig. Vooral in de eerste helft speelde FC Twente zonder bezieling. Dit vind ik onbegrijpelijk, je voetbalt thuis, staat bovenaan en het is een derby. Hoeveel motivatie moet je nog meer krijgen?

FC Twente leek met de gedachte te voetballen dat ze toch wel een kansje zou krijgen en dat de individuele klasse de wedstrijd wel zou beslissen. Met deze spelwijze (lees: instelling) kan het wel eens snel fout gaan. Tegen Heracles is een verrassing gelukkig uitgebleven.

FC Twente ging met een onverdiende ruststand de kleedkamers in. Dit was wederom te danken aan onze topaankoop Ruiz. Wanneer we deze speler niet hadden gehad, had er ongetwijfeld een andere speler gestaan. Maar als we kijken hoeveel belangrijke goals hij als buitenspeler heeft gescoord, had niemand dit verbeterd.

Wanneer we dus naar het spel kijken na de winterstop, Sparta uitgezonderd, voetballen we als een normale subtopper, en misschien nog wel minder.

Wanneer de individuele kwaliteit het een dag laat afweten, kan FC Twente wel eens snel van een koude kermis thuiskomen. Tegen FC Utrecht en vooral Groningen hebben we dat bijna mee mogen/moeten maken.

De basis van het voetbal is inzet en beleving en daar schort het helaas nog wel eens aan. De reactie van Perez na zijn wissel sprak dan ook boekdelen. Hij zocht gelijk de kleedkamers op. Je zou haast zeggen dat er meer aan de hand is dan we denken. 

De 2-0 van NKufo was een opluchting, want zolang het 1-0 bleef kon er nog van alles gebeuren. Maar dit roep je over je af, wanneer je zo aan een wedstrijd begint, zoals FC Twente helaas nog teveel doet.  

De 2-0 was dus een opluchting. Wat me iedere week dan weer verbaasd is dat Luuk de Jong niet een paar speelminuten krijgt. Van de tien keer dat NKufo de bal krijgt aangespeeld, staat hij acht keer buitenspel. Dit wil niet zeggen dat ik NKufo af wil schrijven. Dat verdient hij niet na al deze jaren. Maar de vraag blijft iedere week weer, waarom Luuk de Jong zo weinig speelminuten krijgt, ook wanneer de mogelijkheden zich hiervoor voordoen. Een minder sterk spelende NKufo, een veilige voorsprong, het maakt dan allemaal niet uit. 

Verder ben ik bang dat je met Perez en NKufo  in de basis teveel inlevert qua snelheid. Dit werd tegen Heracles ook weer zichtbaar. Met Tioté voor Perez in het veld kreeg FC Twente meer grip op de wedstrijd.  Hier ligt dan ook voor McClaren een uitdaging voor aankomende zondag. Kiezen voor meer loopvermogen op het middenveld tegen Ajax met Tioté of rekenen op die vrije trap waarvoor je Perez juist goed kan gebruiken. 

Eén ding is wel duidelijk. Aanstaande zondag spreken we van een andere wedstrijd. FC Twente zal meer ruimte krijgen. Maar wanneer je met hetzelfde tempo aan de wedstrijd begint als tegen Heracles, komt de koude kermis wel heel snel. En die kan wel eens heel koud zijn.

Ajax zal er gelijk bovenop zitten en met het publiek en ongetwijfeld de scheidsrechter achter zich moet je goed aan de wedstrijd beginnen om een kans te maken. De spelwijze van veertien dagen geleden die AZ hanteerde moet een voorbeeld zijn voor FC Twente. 

Is er dan niets positief? Natuurlijk wel, we hebben weer gewonnen, staan nog bovenaan en PSV lijkt ook niet meer onoverwinnelijk. Zoals ik in het begin al meldde, wisselende verslagen. Positieve en kritische verslagen wisselen elkaar af. Ik reken erop dat dit zondag ook zo weer zal zijn, zodat ik een positief verslag kan schrijven.