Vandaag maar eens een andere manier van mijn “kritische blik”.
Als titel zou ik neer kunnen zetten:

“Een dag van een FC Twente supporter/columnist op weg naar de bekerfinale”.

Het is dinsdagochtend 07.00 uur, ik kruip achter de PC om op diverse sites te kijken of er nog nieuws is over FC Twente. Doet Arnautovic wel of niet mee, is de grote vraag. Niets te vinden. Ik sla de krant maar eens open. Het AD meldt weinig over FC Twente of de wedstrijd. De Telegraaf wijdt er wel een artikel aan. De trainer van NAC, Maaskant, probeert nog even zielig het vuurtje aan te steken door scheidsrechter Vink enige woorden toe te spreken via de media. Dit toont zijn angst aan, want hij weet dat NAC voetballend niets heeft in te brengen tegen FC Twente. Hier word ik in ieder geval niet koud of warm van, omdat ik vind dat Pieter Vink de beste scheidsrechter van Nederland is. Hierbij komt ook nog eens dat we onder zijn leiding bijna nooit hebben verloren. Toch beginnen de zenuwen al aardig op te lopen. En dan moet er nog een dag gewerkt worden ook. Omdat je op een door de weekse dag het verkeer niet in kan schatten, zal ik extra vroeg moeten vertrekken. Dus een snipper uurtje is hiervoor nodig. Mijn vrouw heeft de auto nodig voor haar werk, dus die moet ook maar verplicht een uurtje snipperen.

Bijna 16.45 uur, klaar voor het vertrek. Nog even alles nakijken. Heb ik alles bij me? Seizoenkaarten, eten en drinken voor onderweg, hebben de kinderen hun huiswerk bij zich voor onderweg? Alles is geregeld, en nu maar hopen dat het verkeer mee gaat zitten. We zijn nog geen tien minuten onderweg en staan al stil. Dit belooft wat, nog maar 140 km te gaan. Na veel files, langzaam rijdend verkeer en opstoppingen komen we drie kwartier later dan normaal in Enschede aan. Het is inmiddels 19.15 uur. Het enthousiasme, optimisme en de spanning beginnen te stijgen. Vol vertrouwen doe ik even mijn rondje. Even een praatje met enkele topstukken van de vriendenkring. Onderweg naar mijn vak (315) ook nog even een praatje met IJsbeer en Tukkertina en een bezoekje/praatje in de fan shop. Belangstellend wordt er gevraagd hoe de reis was en wat ik vanavond van de wedstrijd verwacht. Tegen iedereen was ik optimistisch. Ik voorspelde een makkelijke avond en dat we het voor de rust al beslist zouden hebben. Er kon niets meer mis gaan, de finale was in mijn ogen al bereikt.

Inmiddels is het 20.15 uur en na weer een conditionele inspanning om ons vak te bereiken was de eerste teleurstelling al daar. Arnautovic doet helaas niet mee. Ondanks dat ik Arnautovic fan ben sinds ik hem voor het eerst zag spelen, werd mijn optimisme niet getemperd. We hebben toch meer kwaliteit dan NAC, dus winst bleef voor mij zeker. Alleen had ik in de opstelling Janssen eruit gelaten en Tioté opgesteld. Na een mooie sfeeractie was het eindelijk zover, de wedstrijd ging beginnen. Ik had beter niet zo optimistisch moeten zijn, hierdoor lagen mijn verwachtingen erg hoog. Na exact vijf minuten vond ik FC Twente al verkeerd staan. Ik miste beleving en vond FC Twente te slap voetballen. Toen het ook nog eens 0-1 werd, werd ik niet vrolijker. De meeste mensen om me heen waren ook wat somberder. Het was duidelijk dat we het de eerste helft niet af zouden maken. Wat had ik er goed naast gezeten. Was ik te optimistisch of had toch Tioté moeten starten? Er waren maar weinig lichtpuntjes. Ja, dat waren er twee om mijn heen. Mijn dochters, die bleven er in geloven en zeiden dat het de tweede helft goed zou komen. We hebben een topcoach werd er gezegd. En die mening deel ik natuurlijk. Iedere week is het weer genieten van McClaren met zijn hele doen en laten. En ze kregen gelijk.

FC Twente startte de tweede helft veel feller dan de eerste helft onder aanvoering van de uitblinkende Tioté. Werd hier mijn gelijk bewezen? Ja, omdat ik hem er vanaf het begin in wilde hebben en nee, omdat ik Brama had laten staan en Janssen eruit had gehaald. Hoeveel gelijk had de begeleiding en hoeveel ongelijk had ik? Wat een wereldgoal maakte Janssen op aangeven van Wisgerhof. Het stadion ontplofte zowat. Wat een sfeer, wat een entourage. Hier komen de supporters voor, dit is waar ik op hoopte, of beter gezegd, op rekende. Het feest en de druk werden alleen maar groter gedurende de tweede helft. Nadat Denneboom twee grote kansen had gemist lukte het hem toch om netjes de 2-1 binnen te schieten. NAC zette hierna nog wel aan, maar werd niet echt meer gevaarlijk. Of het moet het schot zijn waar Boschker een beetje vreemd op reageerde en deze tot ieders opluchting corner ging. Met nog enkele minuten spelen gaf de verder wederom onzichtbare Elia een schitterende pass op de tevens onzichtbare, maar nuttige NKufo die geweldig in de korte hoek binnen schoot.

Na het laatste fluit signaal was het schitterend om de reactie van Munsterman en McClaren te zien. We hebben hier zoals eerder gezegd twee toppers in huis die de club groot hebben gemaakt. Er zijn zelfs sjaals van McClaren in de fanshop te koop. Dat maak je niet snel mee, een sjaal van een trainer. Verder was de vreugde op het veld enorm. Er werd een mooie ereronde gelopen. Zelfs de supporters van NAC bleven sportief FC Twente toe klappen, iets wat je ook niet altijd ziet. Om deze mooie dag af te sluiten gingen we toch nog maar even een sjaal van McClaren, een telefoon hoesje en een beertje voor in de auto halen. Nadat we naar de MC (Donald) even bezocht hadden, waren we na een geweldige dag om 01.30 uur weer thuis. Hierna nog even de verslagen en reacties op internet gelezen en toch maar om 02.15 uur naar bed te gaan. Maar eerst nog even een FC Twente shirt klaar gelegd om vandaag op mijn werk te dragen. Het was al weer snel 07.00 uur. Op 17 mei wacht ons Heerenveen. Het zal dan  moeilijker worden en kunnen we ons niet zo een slappe eerste helft veroorloven. Maar ik heb er vertrouwen in dat we de beker gaan winnen, al zal het vertrouwen bij Heerenveen ook leven. Er zal regelmatig vermeld worden dat de trainer van Heerenveen een naam heeft in bekers te winnen. Maar volgens mij heeft McClaren ook wel een naam. We gaan het beleven. Tot zaterdag, met hoop ik, weer een overwinning en een “normale” kritische blik.