In deze fase van de competitie wordt het steeds moeilijker voor mij om een verslag te schrijven. Een wedstrijd op dit moment wordt persoonlijk anders beleefd dan voorgaande wedstrijden.

Wordt er goed gespeeld maar blijven de doelpunten uit dan zit je in de angst of het wel goed zou komen. Zo ook tegen Sparta, zeker met de wedstrijd tegen Feyenoord nog vers in het geheugen.

Schrijf ik dat ze kampioen worden, dan kan ik te optimistisch zijn. Wanneer er een kritische noot wordt geschreven, dan is dit op dit moment snel te negatief. Maar de reacties die ik na de wedstrijd hier in de regio heb gehad na de wedstrijd tegen Feyenoord door de Feyenoord supporters, wil ik niet nog een keer mee maken van de Ajax supporters.

De druk is erg hoog, gelukkig is deze druk persoonlijk en niet (zo lijkt het) bij de spelers, laat ze hun werk maar op deze manier blijven doen. Het was dan, vooral de eerste helft, ook moeilijk voetballen tegen een erg verdedigend Sparta.

Het positiespel lijkt op het juiste moment van de competitie aan de betere hand. Tegen Feyenoord was dit de eerste helft al te zien. Tegen Sparta werd deze lijn goed doorgetrokken. Een belangrijke rol wordt hier weggelegd voor Tioté. Tegen Sparta was hij wederom de uitblinker van de wedstrijd. Ik ben benieuwd hoe McClaren met dit luxe probleem de komende week omgaat.

De absolute uitblinker in de tweede helft was na Tioté natuurlijk wederom Ruiz. Wat heeft hij dit seizoen al veel betekend voor FC Twente. Wanneer FC Twente kampioen zal worden, kunnen we het best het kampioenschap van Ruiz noemen. Hiermee doen we de rest van het team (en technische staf!!) natuurlijk te kort. Maar in het verslag van de wedstrijd tegen Sparta mag dit. Wat een geweldig speler is die Ruiz toch. Maar dat wisten we al, maar iedere wedstrijd is het weer volop genieten. De grote vraag was tegen Sparta in de rust: hoe wordt er begonnen aan de tweede helft?

Je kan best stellen dat dit de beste start (samen met de start FC Twente – Ajax) was van dit seizoen. Met drie doelpunten werd de wedstrijd persoonlijk op slot gegooid door Ruiz. De eerste goal kwam door een mooie kopbal uit een voorzet van Perez. Deze kopbal deed me denken aan de snelle goal tegen Ajax thuis.

Zijn tweede doelpunt mocht Ruiz maken uit een strafschop. Deze werd gegeven, omdat uitstekende leidende scheidsrechter een overtreding bestrafte op een uitstekend invallende Kuiper. Omdat de speler van Sparta al geel had, was tevens het gevolg dat Sparta met tien spelers verder mocht.

Bij zijn derde goal toonde Ruiz wederom zijn klasse. Vlak voor de keeper kreeg hij de bal op zijn rechterbeen, maar wist toch zijn hoofd koel te houden en met links te scoren. Dit kunnen maar een paar spelers. Waar gaat dit heen en waar eindigt dit? Zowel voor Ruiz, als voor FC Twente.

Komende week is voor mij toch cruciaal. De lastige(?) wedstrijd uit bij VVV. Deze dient normaal gesproken gewonnen worden, maar gevaren liggen daar op de loer. Wordt deze gewonnen, en dat moet je als je kampioen wilt worden, zie ik verder weinig problemen meer.

Met de thuiswedstrijd tegen Heerenveen (speelt nergens meer voor) in het verschiet gaan we dan met zeker vier punten voorsprong de laatste drie wedstrijden in. En dat geven we dan niet meer uit handen. Er wordt veel gesproken over de wedstrijd tegen AZ, maar volgens mij is de wedstrijd tegen VVV zoals gezegd bepalend. Bij een overwinning wordt het geloof nog groter en de hoop bij de concurrentie zal afnemen. En we kunnen wel spreken over een zwaar programma, maar wat is zwaar? Een degradatiekandidaat? Een ploeg die niet komt om te voetballen? Eén ding is zeker. We moeten de laatste wedstrijden wel tegen teams die willen voetballen.

Nog vijf wedstrijden te gaan. Nog vier overwinningen te gaan. Nog vijf weken, misschien wel vier of minder. De spanning stijgt. De hoop stijgt. Het ongeloof stijgt. Wat kan FC Twente supporter toch mooi zijn. Waarom worden we kampioen of waarom niet? Wie het weet mag het zeggen.