Donderdag 17 september zal niet snel vergeten worden.

FC Twente speelt tegen de favoriet in de poule, in de hel van Istanbul, Fenerbahce. Er zijn maar weinig ploegen die zich staande kunnen houden in het Şükrü Saracoğlu Stadion van Fenerbahce. Je moet de vorm van de dag hebben en, niet te vergeten, kwaliteit. Dat FC Twente de kwaliteit heeft is een gegeven, maar met de wedstrijd van afgelopen zondag tegen FC Utrecht nog in het hoofd was er wel wat twijfel over de vorm. Deze ploeg heeft gewoon nog wat tijd nodig om ingespeeld te raken. Dat dit alles vooraf niets zegt in Europese wedstrijden werd donderdag maar weer eens bewezen. FC Twente verliet als enige (!) Nederlandse ploeg winnend het veld.

Zoals gezegd hadden de meeste voetballiefhebbers deze prestatie niet verwacht. Zelfs veel supporters (ook voetballiefhebbers natuurlijk) ook niet. Na het eerste fluitsignaal leek een overwinning er dan ook niet in te zitten. Fenerbahce zette FC Twente zwaar onder druk, waar ze zich geen raad mee leken te weten. Desondanks kwam Fenerbahce niet echt tot grote kansen. Brama speelde een uitstekende partij, de achterhoede speelde heel rustig en liet zich niet van de wijs brengen door Fenerbahce en zijn publiek. Naarmate de eerste helft vorderde kreeg FC Twente steeds meer grip op de wedstrijd. Bij vlagen waren ze zelfs de bovenliggende partij met een dreigend spelende Stoch voorop. De enige speler die wel moeite had met het snelle spel van de tegenstander was Tioté. Hij was dan ook degene die vroeg in de wedstrijd een gele kaart kreeg en speelde hierna met vuur door enkele vervolg overtredinkjes.  McClaren nam een wijs besluit om hem nog voor de rust te wisselen. Janssen was zijn logische vervanger. Waarom Janssen niet de voorkeur kreeg boven Tioté blijft een open vraag. Wanneer Janssen speelt bewijst hij dat hij in ieder systeem kan voetballen en uitblinken. Maar goed, een winnende coach heeft altijd gelijk, zeker na de wedstrijd tegen Fenerbahce.

Met een 0-0 stand brak de rust aan. In de tweede helft werd het controleren van de wedstrijd door FC Twente voortgezet. Zo goed zelfs dat FC Twente op momenten het publiek stil kreeg en zich zelfs tegen de thuisploeg ging keren. Halverwege de tweede helft kreeg Ruiz op aangeven van Stoch de grootste kans van de wedstrijd. Helaas werd deze gemist. Toen Fenerbahce door een gemakkelijk gegeven vrije trap op 1-0 kwam leek de kans van Ruiz een dure misser te worden. Gelukkig dacht NKufo daar anders over. In de competitie is NKufo voor FC Twente legendarisch geworden. Op Europees verband was hij dit nog niet. Met zijn twee doelpunten tegen Fenerbahce heeft hij ook de critici op dit niveau de mond gesnoerd.

Zonder iemand te kort te doen, want het was een teamprestatie, wil ik twee spelers extra benoemen. Boschker en Perez hebben laten zien in deze wedstrijd dat ervaring, rust en uitstraling bijzonder belangrijk is op dit niveau. Ik benoem deze spelers in het bijzonder omdat zij de laatste weken op enkele forums leken te worden afgeschreven. Echter absolute uitblinker was natuurlijk Brama.

Trots kunnen we met z’n allen zijn op deze prestatie. Dit alles kan nog mooier worden wanneer er zondag tegen Heerenveen wordt gewonnen. Maar voorlopig kunnen we nog even nagenieten van een prestatie van formaat. Dit is de beste prestatie van de afgelopen jaren. Ik vind het een nog grotere prestatie dan het behalen van de tweede plaats vorig seizoen. Maar dat is puur persoonlijk. Er is aangetoond dat FC Twente mee kan op het hoogste niveau van Europa. Wat je nu af kunt vragen: wat is er erger, de hel van Enschede of de hel van Istanbul? Het antwoord lijkt duidelijk, wie had dat van te voren verwacht?